همه ی ما آدم ها تووی یک آپارتمان شیشه ای زندگی می کنیم.خیلی از این جمله خوشم آمده.استاد تعریف می کرد که یک بار در دوره ی دانشجویی احتمالا دکتری وقتی در مرکز ارتباطات و مخابرات مشغول تست و تحقیقات بودند گاهی پیش می آمده که بر اثر تداخل سیستم شان مکالمه های تلفنی مردم  دریافت و روی بلندگوهای ساختمان پخش شوند و حتی این موضوع تا حدی مایه ی سرگرمی هم بود.مثلا مکالمه ی پسری که با دوست دخترش دارند پچ پچ می کنند و فکر می کنند کسی نمی شنود و آن وقت خبر ندارند که مکالمه شان روی بلندگو در حال پخش برای عموم است.میگفت دنیا همین طور است.مطمئن باشید همیشه کسانی هستند که شما را می شنوند،باور نکنید که می توانید کاری خیلی خیلی پنهانی انجام دهید و هیچوقت هیچ کس در هیچ زمانی از آن باخبر نشویم.دنیا خیلی شفاف تر از آن است که فکر می کنیم.

همه ی ما آدم ها تووی یک آپارتمان شیشه ای زندگی می کنیم!